Hermann Kafka, oğlunu bir işe sokmaya karar verdi. Damadıyla kurulan asbest fabrikasına Franz’ı sessiz ortak yaptı. Franz’ın görevi sigorta kurumundaki mesaisinden sonra fabrikayı denetlemekti.

Bu ortaklık, 1912 yılının o adamı neredeyse bitiren şeyidir. Günlüklerinde ve mektuplarında fabrika, yazmasını engelleyen bir mengene olarak geçer. Brod, arkadaşının hâlini ciddi bulup Kafka’nın annesine mektup yazdı ve oğlunu bu yükten kurtarmalarını istedi — bir arkadaşın anneye yazması, durumun neye vardığını gösterir.

Burada yarım kalan bir eser değil. Yarım kalan, o yıllarda yazılmayan şeyler.

Bir not düşmek gerekiyor, çünkü okur bir bağlantı kuracak: asbest, akciğer, verem. Kayıt sebep-sonuç kurmaz. Kafka gırtlak vereminden öldü, asbestten değil. Tesadüfleri kaydetmek bu büronun işi; yorumlamak değil.