1823’te Graz Müzik Derneği Schubert’e onur diploması verdi. Schubert teşekkür olarak bir partisyon gönderdi: bir yıl önce yazdığı iki bölüm, ve başlamış bir üçüncü.

Partisyon derneğe değil, bir kişiye ulaştı — Anselm Hüttenbrenner’e. Ve orada kaldı.

Kırk üç yıl kaldı. Schubert 1828’de öldü, Hüttenbrenner yaşamaya devam etti. Viyana’da Schubert’in eserleri basıldı, adı büyüdü, hakkında yazılar çıktı. Çekmece açılmadı.

1865’te Hüttenbrenner yetmiş bir yaşındaydı ve üç yıl ömrü kalmıştı. Şef Johann von Herbeck onu ziyaret etti. Herbeck’in yöntemi nazikti: üç Viyanalı bestecinin — Schubert, Lachner ve Hüttenbrenner’in — eserlerinden bir konser yapmak istediğini söyledi, ev sahibinden uygun eserler göstermesini rica etti, sonra da acaba Schubert’ten hiç çalınmamış bir şey bulunur mu diye sordu.

Bulundu.

İlk seslendirme 17 Aralık 1865, Viyana. Salon coştu. Ama iki bölümle bir konser kapanmıyordu, o yüzden sona Schubert’in başka bir senfonisinin finali eklendi. Yani “Bitmemiş Senfoni”nin ilk gecesi, ödünç alınmış bir sonla bitti.

Partisyon 1867’de basıldı. Kâğıdın yazılmasıyla duyulması arasında geçen süre: kırk üç yıl. Kâğıdın yazılmasıyla satılabilir olması arasında: kırk beş.