“Bitmemiş Senfoni” tekil bir isim. Kayıt çoğul olduğunu söylüyor.

Schubert on üç senfoniye başladı. Yedisini bitirdi. Altısı yarıda kaldı:

• D 2B (1811 dolayları) — yalnızca ilk bölümün bir parçası duruyor
• D 615 (1818) — iki bölümün piyano taslakları
• D 708A (1820’den sonra) — dört bölümün de piyano taslakları
• D 729 (1821) — dört bölümün de taslağı var, hiçbiri orkestraya geçirilmedi
• D 759 (1822) — bu sayının konusu
• D 936A (1828 dolayları) — üç bölümün piyano taslakları

Son satıra dikkat. D 936A onun ölüm yılından. Yani mesele bir kere yaşanmış bir tıkanma değil; adam otuz bir yıllık ömrünün son aylarında da yeni bir senfoniye başlamış ve onu da bitirmemişti.

Bitirdiklerinin durumu da parlak değildi. Senfonilerinden hiçbiri o hayattayken kamuya açık bir konserde çalınmadı. Büyük Do majör senfoniyi Musikfreunde’ye ithaf etti; amatör çalgıcıların bir kez okumayı denediği, ancak eserin uzunluğunun ve zorluğunun gerektirdiği provayı bulamadığı düşünülüyor. Salona hiç çıkmadı.

O senfoni bitmişti. Sırf duyulmadığı için on bir yıl daha bekledi.