Benjamin’in Paris pasajları üzerine çalışması 1927’de başladı. 30 Ocak 1928’de Scholem’e bunun birkaç haftalık bir iş olduğunu yazdı. 11 Mart’ta yine Scholem’e işin umduğundan hacimli çıkabileceğini bildirdi. 20 Ocak 1930 tarihli mektubunda projeyi geçici olarak bıraktığını yazdı, 1934 başında Bibliothèque nationale’de “yıllarca süren bir aradan sonra” döndü. Son notlar 1940 baharında, Mayıs’a kadar eklendi.

Geriye kitap değil malzeme kaldı. Ana el yazması 426 gevşek çift yaprak, 36 başlıklı konvolut: A’dan Z’ye yirmi altı harf ve a, b, d, g, i, k, l, m, p, r harfleriyle on başlık daha. Benjamin 28 Ekim 1931’de Scholem’e “prolegomena ve paralipomena’dan fazlası ne olabilir ki” diye yazmıştı (çeviri: Muhallefat). Kitap yerine iki özet metin yazdı: 1935’te Almanca, 1939’da Fransızca bir exposé.

Yöntemini N konvolutunda şöyle tarif etti: “Söyleyecek hiçbir şeyim yok. Yalnızca göstermem gerek.” Değerli bir şey çalmayacağını, paçavraları ve çöpü envanterlemek istemediğini, onlara hakkını verebilmenin tek yolunun onları kullanmak olduğunu yazdı (çeviri: Muhallefat).

Haziran 1940’ta Paris’ten ayrılırken el yazmalarının önemli bölümünü Georges Bataille’a bıraktı, Bataille bunları Bibliothèque nationale’de sakladı. Pasajlar ilk kez 1982’de, Rolf Tiedemann’ın eleştirel baskısıyla Gesammelte Schriften’in beşinci cildinde basıldı.