John Forster’ın 1874’te yayımlanan Dickens biyografisine göre romanın tasarımı şuydu: bir amca yeğenini öldürecek. Özgün olan, katilin sonda kendi kariyerini, sanki suçlu başka biriymiş gibi gözden geçirmesiydi. Son bölümler mahkûmiyet hücresinde yazılacaktı. Ceset kirece atılacak, ama altın bir yüzük çözülmeyip hem kurbanı hem yeri hem katili gösterecekti.

Forster aynı yerde şunu da yazıyor: yazılan sayılardan başka ileriye dair hiçbir not yoktu. Bunu “Forster’a göre” diye yazıyoruz, çünkü Dickens’ın not ve sayı planları üzerine çalışan araştırmacılar bu cümleyle tam örtüşmeyebilir.

İkinci tanık Luke Fildes. 27 Ekim 1905 tarihli mektubunda, Jasper’ın boyun atkısını iki kat sardığını fark edince Dickens’a sorduğunu, Dickens’ın da Jasper’ın Drood’u onunla boğacağını söylediğini yazıyor. Dickens’ın ölümünden otuz beş yıl sonra, tek tanık.

Devam ettirmeye kalkanlar da oldu. 1871’de Henry Morford John Jasper’s Secret‘ı Philadelphia’da yayımladı. Ekim 1873’te Vermont’ta Thomas P. James, bir spiritüalist seansta Dickens’ın ruhunun kendisini seçtiğini öne sürerek romanın ikinci yarısını yayımladı. Kitap iyi sattı.